http://www.digidichter.nl/ DigiDichter.nl brengt u dagelijks een gedicht. Er is ook een podcast op http://www.digidichter.nl/podcast.php nl http://www.digidichter.nl/ Noodlot
Het Noodlot wacht
ik zeg
ik heb geen tijd, kom nog eens terug
Het Noodlot wacht
flink vermagerd staat hij voor mijn deur
Vandaag niet, zeg ik,
effe geen zin
Het Noodlot wacht
op mijn stoep tot hij een ons weegt
Ik heb geen tijd zeg ik wederom
maar een Noodlot van een ons
stelt ook niets meer voor
Het Noodlot,
ziek en verzwakt, stort in,
vergrijpt zich aan zichzelf.
]]> Wed, 10 Mar 2010 07:08:09 GMT http://www.digidichter.nl/ ZeulZiel
Hij rondt de hoeken van de straat
zonder ooit eens af te slaan
hij kent de bomen van de stad
je ziet hem alles gadeslaan.

Hij draagt een tasje met wat kleren
een hesje van de VenD
en als de meeuwen samen scheren
dan eet hij lekker mee.

Hij is een afspraakje vergeten
dus loopt door wind en weer
maar waar hij nu zou eten
dat weet hij ook niet meer.

Zijn schoenen zijn niet waterdicht
zijn veters zijn allang vergaan
gerafeld als zijn oud gezicht
de tand des tijds niet doorstaan.


Hij wast zijn handen in de vijver
en zijn haar in de fontein
ook al staat het dan wat stijver
zijn wensen zijn zo klein.

In een beker vangt hij regen
lest zijn dorst met het weer
heeft hij zonnenschijn gekregen
legt hij zich daarbij neer.


Langs de stoeprand staat zijn voetstap
want hij moet ergens heen
hij verdwaalt in betonlandschap
maar hij wil ergens heen.

Hij heeft de hele stad gekregen
hij houdt zijn handen nooit eens op
zal je zakken nooit eens legen
gelukkig met een halve dop.

Gevoel voor richting is hij kwijt
overal de horizont
ook mist hij gevoel van tijd
de wijzer draait maar rond.

Hij teert zijn longen met een sjekkie
gekregen op de boulevard
is hij niet op zijn vaste stekkie
loopt hij langs dit of dat trottoir.


Hij wast zijn handen in de vijver
en zijn haar in de fontein
ook al staat het dan wat stijver
zijn wensen zijn zo klein.

In een beker vangt hij regen
lest zijn dorst met het weer
heeft hij zonnenschijn gekregen
legt hij zich daarbij neer.


Hij rondt de hoeken van de straat
zonder ooit eens af te slaan
hij kent de bomen van de stad
je ziet hem alles gadeslaan.

Langs de stoeprand staat zijn voetstap
want hij moet ergens heen
hij verdwaalt in betonlandschap
maar hij wil ergens heen.


Hij wast zijn handen in de vijver
en zijn haar in de fontein
ook al staat het dan wat stijver
zijn wensen zijn zo klein.

In een beker vangt hij regen
lest zijn dorst met het weer
heeft hij zonnenschijn gekregen
legt hij zich daarbij neer.


Langs de parken blijft hij zwalken
hij moet toch ergens heen
de tijd zal hem verschalken
hij moet eerst nog ergens heen
hij blijft de straten stalken
maar hij weet niet meer waar heen...
]]> Tue, 09 Mar 2010 07:08:09 GMT http://www.digidichter.nl/ Meesterwerk
Mijn gehele oeuvre
samengevat
in een pagina;
ABCDEFG
HIJKLMNOP
QRSTUVW
X
Y
Z
]]> Mon, 08 Mar 2010 07:08:09 GMT http://www.digidichter.nl/ Mona Lisa
Voor mij ben jij
De Mona Lisa;

Je glimlach
(die nooit je ogen bereikt)
je afgemeten tred
(welke altijd eenzaam lijkt)
je zuinige stem
(die iedereen afzeikt)

Voor mij ben jij
De Denker;

Je draagt een masker
(van duimendik staalbeton)
een aangemeten air
(gelijk een luchtballon)
en een vast leefpatroon
(alsof je ooit veranderen kon)

jij bent Kunst

Voor mij ben jij
de Arc de Triomphe;

Je staat fier overeind
(een archaïsch monument)
je bent het centrum
(niemand die je kent)
je lijnen zijn zo fier
(die uit harde steen ontspruit)

Voor mij ben jij
de Guernica;

Je wereld is gekleurd
(in variaties op zwart)
je vormen gebeeldhouwd
(in contrasten zo hard)
je inhoud opmerkelijk
(die eenieder benart)

Jij bent Kunst
(matig)



]]> Sun, 07 Mar 2010 07:08:09 GMT http://www.digidichter.nl/ Ik ben
Ik ben kwaad, vervuld van verdriet,vul de einder, overal eender met
gitzwarte dreigende stapelwolken
die optorenen om mijn toorn in beeld te verwoorden,
ik ben ademloos stil voor de uiteindelijke uitbarsting...
Ik ben regen en donder, dender over daken
van een angststad, vul de goten
van daken en straten
met levend borrelend ziedend spetterend water
en de lucht met mijn machtig donkerdonderend stemgeluid
als was ik daadwerkelijk almachtig...
Later, als ik in stilte huil, komen kinderen
mijn tranen vangen, doen de vreugdedans in mijn verdriet
om die te verzachten,
Mijn hart is na het uitstorten van mijn leed ledig,
de wereld weer schoon & fris...
De zon, mijn geliefde zuster, kust de wolken weg,
en samen bouwen we een drievoudige regenboog,
van tranen en nikkelstalen zonnestralen
fragmentarisch weerspiegelend
in het lijdenswater dat ik achterliet...


]]> Sat, 06 Mar 2010 07:08:09 GMT